بِسْمِ اللّٰہِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِیْم
اَلَآ یٰٓاَیُّھَاالسَّاقِیْٓ اَدِرْ کَاسًا وَّنَاوِلْھَا
اَلَآ یٰٓاَیُّھَاالسَّاقِیْٓ اَدِرْ کَاسًا وَّنَاوِلْھَاکہ بر یادِ شہِ کوثر بنا سازیم محفلہا
بلا بارید حُبِّ شیخِ نجدی بر وہابیّہکہ عشق آساں نمود اوّل ولے افتاد مشکلہا
وہابی گرچہ اخفا می کند بغضِ نبی لیکننہاں کے ماند آں رازے کزو سازند محفلہا
توہّب گاہ ملکِ ہند اقامت را نمی شایدجرس فریاد می دارد کہ بر بندید محملہا
صلائے مجلسم در گوش آمد بیں بیا بشنوجرس مستانہ می گوید کہ بر بندید محملہا
مگر داں رُو ازیں محفل رہِ اربابِ سنّت رَوکہ سالک بے خبر نبود زِ راہ و رسم منزلہا
در ایں جلوت بیا از راہِ خلوت تا خُدا یابیمَتٰی مَاتَلْقَ مَنْ تَھْوٰی دَعِ الدُّنْیَا وَاَمْھِلْھَا
دلم قربانت اے دودِ چراغِ محفلِ مولدز تاب جعدِ مشکینت چہ خوں افتاد در دلہا
غریقِ بحرِ عشقِ احمدیم از فرحتِ مولدکجا دانند حالِ ما سُبکسارانِ ساحلہا
رضؔاءِ مستِ جامِ عشقِ ساغر باز می خواہداَلَآ یٰٓاَیُّھَاالسَّاقِیْ اَدِرْ کَاسًا وَّنَاوِلْھَا
حدائقِ بخشش